3) Psycholog kłamała najwięcej. Wszystkie nagrania z udziałem dziecka są w jej obecności.

Nagrania z poczekalni gdzie dziecko, ojciec dziecka i psycholog spędzili razem ok. 3 godziny.
Nagrania zostały zestawione z treścią opinii i wnioskami opinii.
Oprócz sprzeczności z nagraniami są również sprzeczności: treść opinii kontra wnioski opinii.

 

Nagrania audio z RODK
(godzina : minuta nagrania)

Opinia RODK
Nr rej 496/11 L.dz 426/12 (hasło)

Komentarz

1

 

(Wnioski str.11): Akceptuje kontakt z ojcem, nie ujawnia lęku wobec niego, nie zwraca się do ojca z potrzebami. Więź uczuciowa małoletniego z ojcem jest nawiązana, ale nie jest pogłębiona Sprzeczność nagrania kontra wnioski.

  • summ4 “Nie wyróżnia”, “jest dobrze” stało się “akceptuje”,  “nie ujawnia lęku”.

 

2 O matce dziecka: (treść str. 10)

  • Nie obserwowano spontanicznej gotowości do wymiany bliskości i czułych gestów. Matka wychodząc z poczekalni informowała syna, że wychodzi i niedługo wróci, ale Szymon
  • nie zareagował na wyjście matki,
  • nie patrzył w jej stronę,
  • nie przerwał  manipulowania zabawką,
  • nie zmienił swojej aktywności. Podczas jej nieobecności
  • nie dopytywał o matkę.
  • Nie okazywał dążenia aby ją odnaleźć na terenie ośrodka.
  • W wyraźny sposób nie zareagował też na powrót matki do poczekalni.
Sprzeczność treść kontra wnioski.

  • summ1 (Wnioski str. 11) “w sposób naturalny jest z nią związany uczuciowo”
 3 summ6 (Wnioski str. 11) Nie zwraca się do ojca z potrzebami Potwierdzanie nieprawdy.
Psycholog był obecny. Słyszał:

  • zgłoszona potrzeba „piciu”
  • zgłoszona potrzeba „soczek”
  • zgłoszona potrzeba „serek”
  • zgłoszona potrzeba „siusiu”
  • zgłoszona potrzeba „serek”
  • zgłoszona potrzeba „kupka”
  • zgłoszona potrzeba „picie”
  • zgłoszona potrzeba “siusiu”

Działanie umyślne, by ojciec nie mógł zabierać dziecka do siebie, bo dziecko “nie zwraca się do ojca z potrzebami”.

4
  •  (treść str. 10) Chętnie zjadł jedzenie, które podawał mu ojciec.
  • (Wnioski str. 11) Nie zwraca się do ojca z potrzebami

 

 

 

  • (treść str. 11) nie zgłasza IM (rodzicom) swoich potrzeb
  • (Wnioski str. 11) Nie zwraca się do ojca z potrzebami
 Sprzeczność treść kontra wnioski.

  • summ3 „chętnie zjadł jedzenie, które podawał mu ojciec” stało się „nie zwraca się do ojca z potrzebami.”

 

Sprzeczność treść kontra wnioski.

  • summ2 „nie zgłasza IM swoich potrzeb”stało się ”nie zwraca się do ojca z potrzebami”
5 summ9 (treść str. 10) Ojciec proponował zabawy, kontynuował tylko przez krótki czas, często przerywał i zmieniał aktywność, niekiedy był głośny, hałaśliwy. Zachowanie ojca, podczas sprawowania opieki nad synem, było CHAOTYCZNE, pobudliwe. Sprzeczność nagrania kontra treść.

  • “Bardzo fajnie”, “bardzo dobry pomysł”, bardzo dobry pomysł zamieniło się w “chaotyczne”.
  • 7 minut czytania książeczki stało się ”często przerywał”.
  • Na całym 6-cio godzinnym nagraniu nie słychać by ojciec dziecka był hałaśliwy.
  • Ojciec dziecka mając mikrofon w kieszeni mówił szeptem do dziecka.
6 summ7 (str.11) Pytany o tatę, wskazywał ojca, ale nie zwracał się tak do niego bezpośrednio – nie wołał tato. Potwierdzenie nieprawdy.

  • Psycholog rozmawia z ojcem dziecka, podczas gdy dziecko zwraca się do ojca.
7 Psycholog: to jest rzeczywiście tak, że on nie wyróżnia jakoś tak specjalnie kogokolwiek. (5:51)

 

BRAK INTERPRETACJI. Skoro dziecko „nie wyróżnia kogokolwiek” (co stwierdziła Psycholog) a dziecko spędza ze swoim ojcem tylko 4 godziny w miesiącu to jest to zastanawiające i działa na niekorzyść matki dziecka.
8 Psycholog: Bardzo fajnie się pan z nim bawi. Ta książeczka to jest bardzo dobry pomysł. Jak on sobie przysuwa stołeczek, bo widzę, że Szymon ma taką dużą potrzebę. … i on sobie przysunął do pana krzesełko i usiadł sobie z boku. Pan go wziął na kolana, co jest w porządku. Ja nie mówię tego w kategoriach BŁĘDU, tylko w kategoriach … on może sobie siedzieć na stołeczku, pan siedzi i czytacie sobie tą książkę…. to był bardzo dobry pomysł… (5:49)
  • summ5 (treść str. 10) matka chętnie sadzała go na kolanach
  • Wnioski (str. 12) (matka) prezentuje również mniej rywalizacyjną postawę

 

Branie dziecka na kolana to zabieranie dziecku autonomii. 

  • Matka bierze na kolana – DOBRZE.
  • Ojciec bierze na kolana – ŹLE

Branie dziecka na kolana to przykład postawy rywalizacyjnej. Zawłaszczania dziecka.

9 Psycholog spóźnił się do pracy o ponad godzinę, co potwierdziły i psycholog i pedagog: „przepraszamy, jeszcze raz przepraszamy” 5h20m przepraszamy

Pierwsze nagranie z psychologiem jest po godzinnym oczekiwaniu.

Czekało 2 i pół letnie dziecko.