OZSS / RODK Racibórz. Opis badania.

Dowiedz się (pytania i odpowiedzi na temat OZSS) jak wyglądają badania OZSS i jak się do nich przygotować.

 


2016 (archiwum)


I Opiniodawczy Zespół Specjalistów Sądowych z siedzibą w Raciborzu

I Opiniodawczy Zespół Sądowych Specjalistów
w Sądzie Okręgowym w Gliwicach
z siedzibą w Raciborzu

ul. Wojska Polskiego 24
47 – 400 Racibórz
tel. / fax : 32 / 415 39 08
email: ozss_raciborz@gliwice.so.gov.pl

 

Godziny urzędowania:
Od poniedziałku do piątku w godz. od 7:30 do 15:30

 

Status prawny lub forma prawna jednostki:
Skarb Państwa – jednostka organizacyjna Sądu Okręgowego w Gliwicach.

Działa na podstawie ustawy o opiniodawczych zespołach sądowych specjalistów z dnia 5 sierpnia 2015r. (Dz. U. z 2015r., poz. 1418) oraz zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 grudnia 2015r. w sprawie utworzenia i ustalenia  obszarów właściwości opiniodawczych zespołów sądowych specjalistów (Dz. Urz. z 2015r., poz. 260).

Organizacja jednostki:
I Opiniodawczy Zespół Sądowych Specjalistów z siedzibą w Raciborzu organizacyjnie działa w oparciu o ustawę o opiniodawczych zespołach sądowych specjalistów z dnia 5 sierpnia 2015r. (Dz. U. z 2015r., poz. 1418) oraz zarządzenie  Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 grudnia 2015r. w sprawie utworzenia i ustalenia obszarów właściwości opiniodawczych zespołów sądowych specjalistów (Dz. Urz. z 2015r., poz. 260).

 

Przedmiot działalności i kompetencje:
Badania psychologiczne, pedagogiczne lub lekarskie niezbędne do wydania opinii na zlecenia sądu w sprawach rodzinnych, opiekuńczych i w sprawach nieletnich.

 

Osoby zatrudnione:
Kierownik I OZSS – Joanna Nowak., tel. 32 / 415 39 08
Specjaliści I OZSS
Sekretarki

Tryb działania jednostek organizacyjnych:
I Opiniodawczy Zespół Sądowych Specjalistów z siedzibą w Raciborzu organizacyjnie działa w oparciu o  ustawę o opiniodawczych zespołach sądowych specjalistów z dnia 5 sierpnia 2015r. (Dz. U. z 2015r.,  poz. 1418).

Prowadzone rejestry, ewidencje i archiwa oraz sposoby i zasady udostępniania danych w nich zawartych:

Archiwa prowadzone są w oparciu o przepisy:
– ustawy z dnia 14 lipca 1983r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 1446 z pózn. zm.);
– rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 20 października 2015r. w sprawie klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji, przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych i brakowania dokumentacji niearchiwalnej (Dz. U. z 2015r., poz. 1743 z pózn. zm.).

 


2014 (archiwum)


Rodzinny Ośrodek Diagnostyczno – Konsultacyjny w Raciborzu

ul. Wojska Polskiego 24, 47 – 400 Racibórz, tel.: 32 / 415 39 08

godziny urzędowania:

  • od poniedziałku do piątku w godz. od 7:30 do 15:30
  • dyżury w poniedziałki i środy do godz.17:00
  • strony przyjmowane są w godz. 8:00 – 14:30

Przedmiot działalności i kompetencje:

Badania psychologiczne, pedagogiczne lub lekarskie niezbędne do wydania opinii na zlecenia sądu.
Osoby zatrudnione:

  •  Kierownik RODK, Joanna Nowak., tel. 32 / 415 39 08
  • pedagodzy
  • psychologowie
  • lekarz psychiatra
  • referent ds. administracyjnych

 


 

Wpisany przez Administrator
Środa, 22 Kwiecień 2009 18:08

Przykład wizyty i „badania” w RODK, opisany w artykule „Wyrok” Hanny Łyszkiewicz.

„… Sądy… posiłkują się opiniami Rejonowych Ośrodków Diagnostyczno-Konsultacyjnych, zlecając badanie np. na okoliczność ”ustalenia związków emocjonalnych łączących małoletniego z każdym z rodziców z osobna, wnioskodawcy z małoletnim oraz uczestniczki (byłej żony) z małoletnim, ustalenia czy dobro dziecka przemawia za powierzeniem wnioskodawcy bądź uczestniczce małoletniego oraz czy uczestnicy winni mieć zapewnione kontakty z małoletnim, w jaki sposób te kontakty powinny przebiegać…”. Przykład Kamila i jego ojca jest odwzorowaniem realizmu, jaki panuje w tych ośrodkach, choć słyszy się o jeszcze gorszym nastawieniu. To nie jedyny „wybryk:” RODK z Raciborza.

Sąd Rodzinny w Jastrzębiu Zdroju pobrał 4 lata temu 500 złotych. Głównie to ojciec pokrywa koszty „badań”. Badanie to po 4,5 miesiąca przeprowadził Rodzinny Ośrodek Diagnostyczno-Konsultacyjny w Raciborzu, a wnioskodawca badania, ojciec 5-letniego Kamila tak je opisuje:

”W wyznaczonym terminie o wyznaczonym czasie stawiliśmy się w trójkę, czyli Kamil, moja konkubina i ja w rzeczonym ośrodku, gdzie czekała już moja była żona. Wyobrażałem sobie, że ośrodek, który pobiera ok. 500 zł za badanie będzie wyglądał inaczej, a tymczasem zastaliśmy obskurnie pomalowane burą farbą olejną ściany, odrapane drzwi i poczekalnię wielkości przedziału kolejowego z zabawkami, które pamiętały jeszcze moje dzieciństwo i to nie tylko z uwagi na typ i model, ale także z uwagi na stopień zużycia. Zaprowadzono mnie do pokoju, który wyglądał jak biuro kierownika GS-u sprzed 20 lat, wykończonego oczywiście we wszechobecnym olejno-niesmacznym stylu. Na początku dostałem do wypełnienia test dla rodziców autorstwa Marii Ziemskiej, narzędzie, które jest w użyciu minimum 30 lat w niezmienionej formie. Następnie dostałem test-inwentarz osobowości EPQ-R Eysencka, który to do najnowszych narzędzi badawczych nie należy. Podczas rozmowy kierowanej osoby badające mnie, nie wiedziałbym kto to jest gdyby nie podpisały pod opinią, zadawały mi pytania jak ograniczonemu intelektualnie człowiekowi i tak samo mnie traktowały, nie dając rozwinąć myśli, udzielić pełnej odpowiedzi czy przedstawić więcej argumentów niż jeden. W podobny sposób badane były moja eksmałżonka i moja konkubina, która zapomniałbym nadmienić, studiuje piąty rok na wydziale pedagogicznym na kierunku pracy socjalno-opiekunczej. Syn mój Kamil był badany za pomocą testu „Dwa domki” Szyryńskiego i rysunków projekcyjnych. Nie dane mi było zobaczyć efektów jego badania, tylko po badaniu wyszło, że pani która z nim rozmawiała użyła względem niego prymitywnej techniki manipulacyjnej czy sugestii życzeniowej. Próbowała przekonać dziecko, że jak będzie mieszkać z mamą, to przecież będzie mogło widywać tatusia. Po takim praniu mózgu mój syn, który nie tęsknił za swoja mamą, traktując ja jak dobra znajomą, stwierdził, że on nie chce mieszkać z mamą, tylko trzy dni u mamy i trzy dni u taty, na co pani z RODK odpowiedziała, że bardzo dobrze widzi, czego dziecko chce. Pogratulowałem jej szczególnej zdolności w obserwacji dzieci i nie wiem czemu nie chciała się do mnie później odzywać. Badanie dobiegło końca i pozostało czekać na wyniki. Czekamy spokojnie i wytrwale w przekonaniu, że „fachowcy” z RODK zauważyli to samo, co my i że opinia we właściwy i uczciwy sposób przedstawi relacje miedzy nami i dzieckiem. Na początku stycznia otrzymaliśmy wezwanie do sądu na dzień 29 stycznia 2003 roku oraz kopie opinii RODK. Konkluzja całej opinii sprowadzała się do tego, że dziecko preferuje wieź uczuciową z matką i że to jej wskazane jest powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej, lecz żadna z tych tez nie miała merytorycznego poparcia w argumentach i dowodach. Po przeczytaniu tej opinii: nierzeczowej, niedokładnej i stronniczej, postanowiłem powołać biegłych z tego ośrodka na świadków i przesłuchać ich na okoliczność ustalenia: jakie czynniki w badaniu zadecydowały o sformułowaniu wniosku, iż dziecko ujawnia preferencje uczuciowe z matką. Oraz czy preferencje te zostały uznane jako jedyna przesłanka w zakresie rozpatrywania dobra dziecka, czy też inne przesłanki takie jak np. dotychczasowy sposób wykonywania władzy rodzicielskiej były brane pod uwagę (sąd powierzył wcześniej ojcu tymczasową opiekę nad synem i ustalił u niego miejsce pobytu dziecka -przyp. autora). Wnioski swe spisałem na papier i złożyłem w biurze podawczym sadu. Na rozprawie 29 stycznia 2003 roku sąd odrzucił mój wniosek, stwierdzając, ze opinia jest pełna i rzeczowa. Odmówiono mi fundamentalnego prawa do obrony przed niekorzystną dla mnie opinia RODK oraz nie pozwolono podważyć prawdziwości i trafności zawartych w niej tez jak tez wniosków końcowych. Według mnie w całym badaniu nie uwzględniono dobra dziecka. Nikt się nie zastanowił, czy wyrwanie go ze środowiska, w którym przebywał stale prawie dwa lata, nie przenicuje całego systemu wartości dziecka, nie zburzy  rozwoju emocjonalnego i nie będzie w konsekwencji miało na Kamila złych następstw. Sad wyznaczył termin publikacji wyroku na dzień 31 stycznia 2003 roku. Wyrok, jakim nas obdarowała sędzina Urszula Ogiegło nie był zaskoczeniem. Sąd oddalił mój wniosek o przyznanie sprawowania władzy rodzicielskiej nad Kamilem przeze mnie,  a z urzędu ograniczył władzę rodzicielską byłej żonie, nakładając dozór kuratora, który ma na celu kontrolować jej sposób sprawowania opieki nad dzieckiem. W uzasadnieniu sędzina nie dopatrzyła się żadnych uchybień w moim postępowaniu, stwierdziła, że nie jeden ojciec w takiej sytuacji nie poradziłby sobie tak dobrze, ale zgodnie z opinią RODK! dobro dziecka wymaga, aby matce powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej. Lepsza widać matka, co do której Sąd ma zastrzeżenia i nakłada jej kuratora, niż ojciec, któremu nie można nic zarzucić poza tym, że jest kochającym własne dziecko ojcem…”

Zmieniony: Środa, 20 Maj 2009 15:47